Rdzeń kręgowy jest bezpośrednio połączony z naszym mózgiem i umożliwia mu komunikację z resztą ciała. Niestety nasz ośrodkowy układ nerwowy nie jest zdolny do regeneracji, dlatego w przypadku uszkodzeń mózgu lub rdzenia kręgowego, doświadczamy nieodwracalnych zmian. Tyle jeśli chodzi o niedopatrzenia ewolucji, człowiek zaś od zawsze dąży do korygowania takich błędów.
Przykładem jest dokonanie naukowców z Drezna, którzy wykorzystali embrionalne komórki macierzyste myszy do wyhodowania rdzenia kręgowego w szalce Petriego. To ogromny sukces, jako że kiedyś uważano, iż hodowanie neuronów jest niemożliwe – nasze nastawienie uległo zmianie po tym, jak odkryliśmy że neurony węchowe odrastają. Kolejnym krokiem milowym będzie dokonanie udanego przeszczepu takiego wyhodowanego kręgosłupa. Z kolei to co widać na zdjęciu powyżej, to przywrócenie czucia w dolnych partiach ciała u sparaliżowanego szczurka.
Innym przykładem wykorzystania innowacji technologicznych w przywracaniu większego stopnia mobilności, jest egzoszkelet od Ekso Bionics. Osoba sparaliżowana od pasa w dół, ubiera się w zewnętrzny szkielet zasilany baterią. Czujniki rejestrują przechyły ciężaru użytkownika i wysyłają stosowne polecenia do siłowników, które zaczynają inicjowac ruch. Taki egzoszkielet służy do celów rehabilitacyjnych. Pozwala na samodzielne wstawanie z pozycji siedzącej oraz stawianie kroków.
Najbardziej spektakularnym wydarzeniem jest niedawne dokonanie naukowców z Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa. Człowiek po amputacji obu ramion, otrzymał mechaniczne protezy i możliwość sterowania ich ruchem za pośrednictwem elektromiografii powierzchniowej. Oznacza to, że aktywność mięśni klatki piersiowej u pana Leslie Baugh, jest mierzona przez czujniki na powierzchni jego skóry. Innymi słowy, różna aktywność naszych mięśni wytwarza różne potencjały elektryczne i właśnie to zostaje zarejestrowane. Te informacje trafiają do protezy, gdzie specjalny algorytm przekłada je na określony ruch. Żeby wszystko mogło zadziałać, najpierw Leslie Baugh musiał przejść operację typu „targeted muscle reinnervation” oraz poświęcić sporo czasu na trening z komputerowymi symulacjami, a następnie na ćwiczenia z wykorzystaniem protez. Naukowcy są pod wrażeniem tempa w jakim Les opanował obsługę protez. Kolejnym etapem będzie powierzenie mu ich na użytek w życiu codziennym.